Anılar

Ayla Çınaroğlu için…

AYLA ÇINAROĞLU ÖDÜLÜ İÇİN Çalıştığım yayınevindeki odamda masama gömülmüş, okuduğum her neyse onun satırları arasında kaybolmuş gitmiş olduğum bir anda “Merhaba!” diyen yumuşak mı yumuşak bir sesle yerimden zıpladım. Dördüncü kattaki odalarımızın girişinde gelenleri karşılayacak herhangi biri olmadığından dışardan gelenler kolaylıkla kendi yollarını bulup bize ulaşabiliyordu. Yayınevi bir kez vitrininde Ermenilerle ilgili bir kitap bulundurduğundan, …

Ayla Çınaroğlu için…Read More »

Kemalettin Tuğcu paneli

Tuğcu’nun kitaplarının birer başyapıt olduğunu ve bugünün çocuklarına da mutlaka okutulması gerektiğini söylemiyorum. Ama bu kitapların bugün yazılıp yayımlanan kitaplarla karşılaştırıldığında edebi nitelik olarak, dil olarak, kurgu olarak onlardan geri kalmadığını, hatta epey bir bölümünden çok daha üst seviyede yer aldığını söylüyorum.

Plastik…

Ders kitabını devletin vermesiyle başlayan sürecin yan etkileri henüz yeterince incelenmedi ama bazen bir çift sözcük bile zihniyetlerin nasıl şekillenmiş olduğunu gösterebiliyor. Tıpkı şu “çocuğa girmek” sözünde olduğu gibi.

Havucu kim yedi?

“Çocuk sürprizdir, evet. Beklenmedik bir soru.. Beklenmedik bir kahkaha veya ağlayıverme… Resim defterindeki sürpriz bir renk seçimi… Şaşırtıcı bir yorum… “Korkuyorum!” demişti çocuğun biri bir gün. “Korku da nerden çıktı şimdi?” dediğimde pencereyi göstermişti. “Oradan geldi!” diyerek.”